Periode: 22-11-2002 t/m 09-01-2003
Schilderijen
 

Geboren in 1956 en opgegroeid in Limburg ben ik sinds mijn veertiende actief met schilderen. Genspireerd door twee kunstenaardocenten op de middelbare school heb ik vele technieken verkend en jarenlang geschilderd met olieverf.
Ik heb achtergronden geschilderd tijdens culturele manifestaties in Heerlen, bij optredens en tijdens feesten. Daarnaast heb ik een aantal affiches ontworpen voor demonstraties en andere publieke evennementen. Landschappen hebben altijd mijn interesse gehad vandaar dat zij als thema voortdurend terugkeren in mijn werk.
In 1984 kreeg ik een catalogus in handen van het werk van Kaii Higashiyama, een Japanse landschapschilder die onder andere muren gedecoreerd heeft van zentempels in Japan. Kaii Higashiyama schildert landschappen. Hij maakt zijn verf zelf. Zijn werkwijze heeft mij ertoe aangezet het terrein van verfmaken te verkennen en te experimenteren. Sinds die tijd werk ik alleen met pigmenten, bindmiddelen en water. Andere inspiratiebronnen voor mijn werk zijn Anselm Kiefer en Caspar David Friedrich. Hun landschappen hebben mij ertoe aangezet verder te experimenten met kleur en vorm.
Sinds 1998 heb ik regelmatig exposities gehad in Amsterdam, Badhoevedorp, Epen, Malden en momenteel Nijmegen. Ik geef elke expositie een thema mee om de toeschouwer uit te nodigen om vanuit zijn perspectief naar de werken te kijken. Vijf jaar geleden heb ik ontdekt dat ik een religieus schilder ben en dat het thema van de horizon waar hemel en aarde elkaar raken een kernthema is in mijn werk. Inzet van mijn werk is de zoektocht naar sporen van de transcendente werkelijkheid in het landschap. Licht en vorm, ochtend en avond, berg en zee, zij allen kunnen een vingerwijzing geven. Het goddelijke en de natuur vallen bij mij niet samen zoals dat bij veel schilders in de Romantiek zichtbaar wordt. Het landschap verwijst. De betekenis wordt door de toeschouwer, die naar het landschap kijkt, toegevoegd. Dit proces van betekenisgeving dat in de semiotiek semiose wordt genoemd, vindt bij mij achteraf plaats. De titel van het werk wijst in die richting.

Thema van deze expositie is zoektocht naar een horizon. De horizon maakt de mens bewust van zijn levensruimte en zijn levenstijd. De horizon wijkt voortdurend. Toekomst en verleden worden er door afgebakend maar niet definitief ingevuld. De horizon maakt de mens bewust van zijn eigen plaats en van zijn eigen perspectief. Er is altijd een toeschouwer die kijkt. Het landschap nodigt de toeschouwer uit zijn eigen betekenis te geven en na te denken over zijn eigen plek.